Route informatie

Route Informatie

Startpunt en eindpunt

NS Station Heiloo plan hier je reis via 9292.nl
Of als je met de auto komt kun je naast het station parkeren bij P+R, het is vooralsnog gratis. Het startpunt is aangegeven bij het wandelstartpunt met een rood hartje ❤ en hier eindigt de Drie Bronnen Pelgrimsroute ook weer. Het is een circulaire pelgrimsroute.

Wijzigingen 1ste druk van de gids

Er zijn nog geen wijzigingen in de eerste druk. Er komen i.v.m verkeerswijzigingen wel aanpassingen in de tweede druk. Doordat we herhaldelijk dezelfde ronde lopen komen er wel nieuwe ontdekkingen bij in de 2de druk.

Openbaar vervoer

Voor het eind en startpunt met openbaarvervoer kun je je reis plannen via 9292.nl wil je tussentijds vanuit Egmond-Binnen terug naar het station dan neem je bus 408 (niet op zondag)

GPX/KML bestanden

GPX/KML bestanden worden verstrekt met de Startpakket

Impressie
Welkom op het langste pelgrimsroute van Nederland. 904 kilometer wandelplezier opgedeeld in 40 dagafstanden van 22,6 kilometer, zodat iedere pelgrim op pad kan gaan en verdieping kan zoeken op zijn of haar eigen manier. Sufi Trail Heiloo en Egmond-Binnen is de eerste Sufi pelgrimsroute in West-Europa. De wandeltocht voert niet alleen dwars door een uiterst historisch, maar ook hoog spiritueel gebied. Iets wat al voor het begin van onze jaartelling door de Friezen en later door de Romeinen werd opgemerkt. De Sufi Trail Heiloo en Egmond-Binnen Drie Bronnen Pelgrimsroute is ontworpen als 40-daagse pelgrimage voor een individuele zoektocht naar inspiratie en verdieping maar ook zeer zeker geschikt als dagwandeling.
In veel oude tradities wordt het getal veertig als symbool gezien voor perfectie, emotionele volwassenheid en spirituele vervolmaking.

We lopen langs drie heilige bronnen, drie kloosters, twee labyrinten, paalcirkel en het heilige bos van Heiloo. Het Soefi Pad voert langs veel belangrijke archeologische, historische en mystieke plaatsen. Wandelen verbetert het genieten van het moment waarin je nu leeft. De tocht is een eenvoudige en verrassend effectieve methode om intens van het leven te genieten. Het is gebaseerd op ‘de moeder van vele Soefi Paden’, de tocht van Nayzen Orhan Dede in 1925. Een vlotte, 40 dagen omvattende tocht van Istanbul naar Konya in Turkije, later samengevat in verschillende makkelijk leesbare boekjes. Geen ingewikkelde theorieën, maar een pad dat rust schept in je wezen, zodat je in 40 dagen mogelijk een Soefi kunt worden.

Langs de route

Willibrorduskerk

De Sint-Willibrorduskerk is de derde kerk die gewijd is aan Sint Willibrordus in het Noord-Hollandse dorp Heiloo. De eerste Sint-Willibrorduskerk werd in 1681 in gebruik genomen. De tweede kerk werd in 1868 in gebruik genomen en in 1927 werd de huidige kerk in gebruik genomen.

De eerste Sint-Willibrorduskerk in Heiloo was een zogenaamde schuurkerk, een schuilkerk dus. Deze werd in 1868 gesloopt om plaats te maken voor een neogotische kerk van de hand van Herman Jan van den Brink. Deze kerk werd in 1925 gesloopt om plaats te maken voor de huidige kerk, ontworpen door Jan Stuyt, die in 1927 de deuren opende.

De kerk is begin deze eeuw gerestaureerd en het interieur werd gemoderniseerd omdat de kerk de functie van centrale kerk in Heiloo overnam van de Moeder Godskerk, nu Ter Coulsterkerk. De Ter Coulsterkerk is toen verkocht aan de Protestantse Gemeente Heiloo.

Labyrint Willibrorduskerk

Labyrint
Bij aankomst op het kerkplein van de Willibrorduskerk hebt u waarschijnlijk gezien, dat er een patroon is aangebracht in de stenen voor de ingang van de Kerkstraat. Het figuur stelt een labyrint voor. Het is in 2007 aangelegd als cadeau van en voor de parochie ter gelegenheid van het 25 jarig priesterfeest van pastor Herman Helsloot.

In tegenstelling tot een doolhof met kruisingen en doodlopende wegen, is het labyrint unicursaal: het is één pad dat zich naar een centraal doel kronkelt. Een labyrint is een universeel symbool, d.w.z. dat het over de hele wereld voorkomt. In vele culturen en tijden zijn mensen erdoor gefascineerd geraakt en hebben ze labyrinten gekrast, getekend, gebeiteld, uitgehold, gebouwd, gelegd, geplant….

Runxput

De Runxput is de eerste put, die je tegen komt tijdens de wandeltocht. De legende verteld dat de Hollandse Graaf Dirk III (982-1039) uit deze put heeft gedronken. Dit gebeurde voor hij via Istanbul en Konya naar Jeruzalem pelgrimeerde.
In de geschiedenis van Egmond rond de twaalfde eeuw vinden we Dirk III terug. Hij draagt hierbij de bijnaam ‘Hierosolymita’ wat de Jeruzalemganger betekend.
De put staat bij Onze Lieve Vrouwe ter Nood. Dit is het grootste Mariabedevaartplaats van Nederland. Het terrein straalt veel rust uit en is daarom zeker de moeite waard om te bekijken.

Volgens de legende werden het vee en ook mensen genezen met dit water. Drink gerust van het water of neem mee naar huis. Ook zeer geschikt voor woedoe ritueel wassingen.

Maria Genadekapel

Dit is de plek waar het ruim 600 jaar geleden begon, waar het houten beeldje van Maria gevonden is. Kom eens binnen voor rust en bezinning.

Stolpersteine

De Duitse kunstenaar Gunter Demnig begon in 1997 met het leggen van de eerste Stolperstein in de Berlijnse wijk Kreuzberg.
Inmiddels liggen er in vele landen al Stolpersteine.
Het is een herinnering aan de Holocaust in de Tweede Wereldoorlog.
Een Stolperstein is een betonnen steen van 10 x 10cm, met aan de bovenkant een messing plaatje waarin de naam, geboorte- en overlijdensdatum en de plaats van overlijden wordt gestanst.
De Stolperstein wordt geplaatst in de stoep voor het voormalige woonhuis van het slachtoffer.
Gunter Demnig geeft zo ieder slachtoffer een eigen monument.
Zijn motto is: ‘EEN MENS IS PAS VERGETEN ALS ZIJN OF HAAR NAAM VERGETEN IS’.

Abdij van Egmond

De abdij van Egmond is een gemeenschap van Benedictijnse monniken die dagelijks bidt en werkt. In leven en werken getuigt zij ervan hoe goed een leven in broederlijke gemeenschap is met God. De zorg voor de aarde, aan ons toevertrouwd, staat daarbij centraal. De abdij wil ook voor anderen een plaats van gebed en ontmoeting, van rust en stilte zijn, waar men zich thuis voelt en op adem kan komen.

Schuilkerk

korte impressie volgt

Anomalie Energie Prieel

AEP Anomalie Energie Prieel Op deze plek met als tweede naam Adelbert Energie Prieel Het prieel bestaat uit twee immense slangen die met hun lichamen een rond zitbankje vormen en van daaruit spiraalsgewijs om elkaar heen omhoog cirkelen. Het is 3.50 m hoog, 3 m breed en weegt zo’n 4,5 ton. Gemaakt van ferro-cement en beplakt met een mozaïek van kiezelstenen. Het staat in Egmond Binnen op de st Adelbertusweg nr 38. Dit was de heemtuin van stichting De Wielenmaker gelegen aan het Monniken-pad. Het beeld is vanaf de weg goed te zien.

Gedichten van Edith

korte impressie volgt

Adelbertusakker en put

Plaats uit het verleden, plek voor het heden, bewaard voor de toekomst

De Adelbertusakker in Egmond-Binnen, eigendom van de Sint Adelbert Abdij, is de bakermat van de geschiedenis in Noord-Kennemerland. Dit kleine lapje grond met de contouren van het oude kerkje in mergelblokken en de put weerspiegelen een vroege periode waarin kerk, plaatselijke machthebbers en de bevolking Holland maakten. In de twintiger jaren van de vorige eeuw is de omgeving van de Adelbertusput ingericht en ontstond de Adelbertusakker. Vanaf deze periode wordt er jaarlijks omstreeks eind juni eucharistie gevierd.

PWN Duinreservaat

korte impressie volgt

Lioba klooster

Sint Liobaklooster
Het Sint Liobaklooster vormt een monastieke gemeenschap in de benedictijner orde. In 1935 heeft Hildegard Michaelis het klooster gesticht. Na de kerkelijke goedkeuring in 1952 werd de officiële naam Congregatie van de Sorores Benedictinae Sanctae Liobae Egmundensis. In de jaren zestig ontstond ook de tak van de broeders, die met de zusters hetzelfde ideaal nastreeft. Het klooster heeft twee dochterstichtingen voortgebracht, in Zwitserland (in Orselina bij Locarno) en in Zuid Frankrijk (in Simiane-Colongue). Nu zijn het drie onafhankelijke, zelfstandige Monasteria geworden. In Egmond zijn momenteel zeven zusters en drie broeders, variërend in de leeftijd van 35 tot 83 jaar.

Monnikenpad

Het Monnikenpad verbindt vele interessante plekken in en rond de drie Egmonden. De route is voor een groot gedeelte onverhard, gemarkeerd met rood-gele pijlen. Delen van de route zijn niet toegestaan voor honden.

Het Monnikenpad is interessant vanwege de beleefbare cultuurhistorie en het mooie landschap. Het pad voert over jaagpaden, langs oude vaarten en over oude dijken, ondermeer langs de Adelbertusakker, de Abdij van Egmond-Binnen, het oorspronkelijke haventje of de Stet van Egmond, en het historische centrum van Egmond-Binnen.

Maalwater

korte impressie volgt

Woodhenge

Palencirkel bij het Maalwater in Heiloo
Soms kom je als archeoloog fenomenen tegen waar je je geen raad mee weet. Naarstig op zoek naar vergelijkbare vindplaatsen probeer je het mysterie te ontrafelen. Dit overkwam de archeologen van het Amsterdams Archeologisch Centrum in Heiloo in 2005. De restanten van een cirkel van twintig palen tekenden zich af in het gele zand. Zou het een rituele cirkel zijn zoals het Engelse Stonehenge en hebben we hier dus te maken met een soort Woodhenge?

Kattenheuvel

korte impressie volgt

Witte Kerk

De kerk is een prachtig monument in het centrum van Heiloo.

Binnen zijn een aantal bijzondere dingen te zien, zoals de kapitelen uit de Gotische tijd, de kroonluchters van koper uit 1750/1751, gemaakt door Gerrit Goutier en de kansel uit de 2e helft 17e eeuw, met een dooptuin en koperen lezenaars (eveneens door Gerrit Goutier).

Vanaf de kerkvloer biedt het tongewelf en de houten balkstructuur uit de 17e eeuw een prachtige aanblik.

Willibrordusput

Willibrordusput

De laatste put van de drie heilige bronnen is de Willibrordusput in Heiloo. Deze put ligt naast de Witte Kerk in de ommuring van het kerkhof aan de Heerenweg.

Aan het water van de Willibrordusput is een volksgeloof verbonden. Dit omdat het water een bijzondere kracht tegen ziektes zou bevatten. Het geneeskrachtige water werd vooral uitwendig gebruikt waarbij dagelijks de gebeden van Willibrordus diende te worden gelezen. (bron)

Landgoed Ter Coulster

Landgoed Ter Coulster ligt midden in het dorp Heiloo en is het enige particuliere historische landgoed in Noord-Holland boven het Noordzeekanaal

Landgoed Willibrordus

Landgoed Willibrordus is een bijzondere locatie met een rijke geschiedenis. In de jaren 1930 ontstond hier een psychiatrisch ziekenhuis,
De Sint Willibrordusstichting , opgericht door de congregatie van de broeders van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes in Heiloo.

Oase van Rust met Labytrint

Historie begraafplaats
De Willibrordusstichting was aanvankelijk een heel gesloten wereld met allerlei eigen voorzieningen en ook een eigen begraafplaats. Deze is van april 1930 tot en met december 1968 in gebruik geweest. In totaal liggen hier 644 mensen. Naast ruim 600 patiënten liggen hier ook 26 broeders van de Congregatie Onze LieveVrouw van Lourdes, enkele behandelaren en twee rectoren begraven.

Op het informatiebord bij de ingang van de begraafplaats is over de geschiedenis van deze bijzondere plek meer te lezen.

Recentelijk is een labyrint aangelegd waar je naar je zelf kunt lopen.

De Verhalenkamer

Bezoekers van de Verhalenkamer worden langs de vele verhalen over het heden en verleden van de psychiatrie gevoerd.

Het Landgoed Willibrordus is al meer dan vijfentachtig jaar een bruisende plek. ‘Gesticht’ aan de rand van het dorp, maar tegenwoordig opgenomen in het culturele en recreatieve hart van Heiloo. Er is specifiek aandacht voor de rijke geschiedenis van deze bijzondere locatie.
Waar de psychiatrie vroeger in isolement werkte maakt ze tegenwoordig deel uit van de maatschappij en heeft betrekking op alle mensen. Aan dit besef draagt de Verhalenkamer op verrassende, creatieve en educatieve wijze bij, door (ex)cliënten Herstelverhalen te laten vertellen.

De Verhalenkamer levert zodoende een positieve bijdrage aan de destigmatisering van mensen met een psychische kwetsbaarheid. Daaraan draagt ook de permanente tentoonstelling ‘Waanzin in de Wereldliteratuur’ bij met romans en verhalen verweven met psychiatrie.

Advertenties

Mensen zijn ook bronnen.

Fatima Maria Bourri

Een van de vreugden van een pelgrimstocht is een gevoel van verbondenheid, niet alleen met je medereizigers, maar ook met degenen die de tocht eerder gemaakt hebben. Je zet je voeten in de uitgesleten sporen die al heel oud zijn, of je voelt glad geworden steen onder je handen en je weet dat vele anderen deze weg eerder gevolgd hebben, op zoek naar hetzelfde dat jij zoekt.

Uit het boek: Leven Als een Pelgrim

Andrea Skevington

Leven Als een Pelgrim

Share This